×

نحوه نگارش علائم همراه در مقاله

نحوه نگارش علائم همراه در مقاله

الف) اگر حرف پیش از آن مفتوح باشد، روی کرسیِ «ا» نوشته می شود، مگر آن که پس از آن مصوت «ای»، «او» یا «ب» باشد که در این صورت روی کرسی «ی » نوشته می شود:

رآفت، تأسف، مأنوس، شأن، خلأ، ملأ، مبدأ، منشأ، رئیس، لئیم، رئوف، مئونت، مطمئن، مشمئز.

ب) اگر حرف پیش از آن مضموم باشد، روی کرسی «و» نوشته می شود، مگر آنکه پس از آن مصوت «او» باشد که در این صورت روی کرسی «ی» نوشته می شود:

رؤیا، رؤسا، مؤسسه، مؤذّن، مؤثر، مؤانست، لؤلؤ، و تلأل، شئون، رئوس.

ج) اگر حرف پیش از آن مکسور باشد، یا ساکن ولی در وسط کلمه قرار داشته باشد، روی کرسی «ی» نوشته می شود و همچنین کلمات دخیل فرنگی همواره با کرسی «ی » نوشته می شوند:

لئام، رئالیست، سئول، نئون، مسئله، جرئت، هیئت، و در توأم استثنا است.

د) اگر حرف پیش از آن مکسور و در آخر کلمه باشد، روی کرسی (ی ) نوشته می شود:

متلألیء.

ر) اگر حرف پیش از آن ساکن و یا یکی از مصوت های بلند «آ»، «او» یا «ای» بوده و در آخر کلمه نوشته شود، بدون کرسی نوشته می شود:

جزء، سوء، شیء، بطء، سماء، ماء، املاء، انشاء.

س) در صورتی که همزه پایانی ماقبل ساکن (بدون کرسی) یا همزه پایانی ماقبل مفتوح (با کرسی «ا») و یا همزه پایانی ماقبل مضموم (با کرسی «و»)به یای وحدت یا نکره متصل شود، کرسی«ی» میگیرد و کرسی قبلی آن نیز حفظ می شود:

جزئی، شیئی، منشائی، مائی، لؤلؤئی.

ص) اگر حرف پیش از آن مفتوح یا ساکن و پس از آن حرف «آ» باشد، به صورت ـآ و آ نوشته می شود:

مآخذ، لآلی، قرآن، مرآت.

الف) نشانه کسره اضافه در خط فارسی آورده نمی شود، مگر برای رفع ابهام در کلماتی که دشواری ایجاد می کند:

اسبِ سواری/ اسب سواری.

ب) برای کلمات مختوم به های بیان حرکت، در حالت مضاف، از علامت «ء» (ی کوتاه شده شبیه همزه) استفاده می شود:

ه خان من، نامه من، ه نوشت او.

ج) «ی» در کلمه های عربی مختوم به «ی» (که «آ» تلفظ می شود) در اضافه به کلمه بعد از خود به «الف» تبدیل می شود:

عیسای مسیح، موسای کلیم، هوای نفس، کبرای قیاس.

 

منبع : گروه تحقیقاتی نخبگان برتر – انجام پایان نامه – انجام مقاله – انجام پروپوزال